Recenzje ekfraz
• Młoda Polska – złoty wiek ekfrazy
- Cezary Jellenta o wierszach Lucjana Rydla inspirowanych cyklem Zatruta studnia Malczewskiego: …rytmika dość banalna, i wcale a wcale nie licują swoim charakterem śpiewkowo-balladowym z fizjonomią sfinksową obrazów. Te wiersze nic nie wyrażają.
- recenzent wierszy Zofii Gordziałkowskiej: Bocklin w poezji opublikowany w Tygodniku Ilustrowanym: utwory jej nie mają tej siły przemożnej impresji artystycznej, co obrazy Bocklina.
• Rozbieżność estetyczna, dysonans, obraz malarski ukazany jako kilka uwag, refleksji.
• 1965 Stanisław Grochowiak broni Harasymowicza na łamach „Kultury” – odpiera ataki czytelników dotyczące sowizdrzalskiego tonu, wulgaryzmów, nadmiernej swobody w poetyckim opisie impresji dotyczącej Mona Lisy Leonarda
• Zbigniew Bieńkowski o tekście Pasierba: Cierpię dosłownie, cierpię fizycznie, kiedy poeta ustawia się przed obrazami Vermeera czy Rembrandta, aby mówić o własnej duszy. Do dziś nie mogę wyrzucić z pamięci jednego z nich. Ustawił się przed portretem Tytusa i snuł, i snuł i truł na temat, że chciałby czy też nie chciałby mieć własnego syna. Czy akurat musiał przed Rembrandtem odbywać swój akt skruchy czy rozkoszy?
• Aprobujące sądy na temat poetyckich ekfraz zaczęły się pojawiać współcześnie w wypowiedziach polskich historyków sztuki. Wiersze o obrazach trafiły do polskich katalogów, książek badawczych, znalazły uznanie przede wszystkim jako świadectwa recepcji malarstwa, ale i nie tylko. Bardzo pozytywnie wypowiedział się M. Porębski na temat tekstu Tytusa Czyżewskiego o freskach pompejańskich.
• Wiesław Juszczak: metaforyczny skrót poetyckiej ekfrazy pozwala zbliżyć się do dzieła i na chwilę „uchylić zasłonę”
• Maria Poprzęcka: Ja wyznaję pierwszeństwo poetów. Ich słowa wydają się trafniejsze, trwalsze, na pewno zwięźlejsze od uczonej mowy.
Ekfraza – definicje i inne